فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها



گروه تخصصی









متن کامل


نویسندگان: 

WIECKO G.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1997
  • دوره: 

    2
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    15-21
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    72
  • دانلود: 

    0
کلیدواژه: 
چکیده: 

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 72

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 1 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2015
  • دوره: 

    4
تعامل: 
  • بازدید: 

    158
  • دانلود: 

    0
کلیدواژه: 
چکیده: 

CYNODON DACTYLON (L.) PERS. (FAMILY: POACEAE), IS A PERENNIAL GRASS DISTRIBUTED ALL OVER IRAN. IT HAS BEEN EXTENSIVELY USED IN TRADITIONAL MEDICINES TO TREAT VARIED AILMENTS SUCH AS, HYSTERIA, COUGH, HEADACHE, DIARRHEA, CRAMPS, EDEMA, DYSENTERY, …

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 158

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1396
  • دوره: 

    4
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    28-37
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    926
  • دانلود: 

    186
چکیده: 

در اکثر نقاط ایران به دلیل وجود شوری آب و خاک مشکلات زیادی در زمینه پرورش چمن در فضای شهری وجود دارد. یکی از راهکارهای مناسب جهت حل این مشکل استفاده از کند کننده های رشد گیاهی از جمله ترینگزاپک اتیل در مدیریت چمن است که بسیار مرسوم و معمول شده است. براین اساس پژوهشی به منظور بررسی کاربرد ترینگزاپک اتیل در شرایط تنش شوری روی سه گونه چمن سردسیری آگروستیس، آگروپایرون و فستوکا در شرایط گلخانه ای با خاک لوم شنی انجام شد. نتایج نشان داد محلول پاشی برگی چمن ها با ترینگزاپک اتیل سبب افزایش ویژگی های رشدی، محتوای کلروفیل، کاروتنوئید و میزان پرولین در اندام هوایی شد. در حالی که افزایش میزان شوری (سدیم کلراید) آب آبیاری منجر به کاهش صفات اندازه گیری فوق بجز کاروتنوئید و پرولین در مقایسه با شاهد شد. هر دو تیمار ترینگزاپک اتیل و شوری سبب کاهش معنادار ارتفاع رشد، وزن تر و خشک اندام هوایی شد. چمن آگروستیس بیشترین تحمل به شوری را در بین چمن های تحت مطالعه نشان داد. نتایج این پژوهش نشان داد کاربرد ترینگزاپک اتیل باعث افزایش تحمل به شوری از طریق بهبود کیفیت چمن و درصد برگ سبز، افزایش محتوای کلروفیل و میزان پرولین و کاهش میزان سرزنی چمن ها شد.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 926

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 186 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1401
  • دوره: 

    53
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    591-599
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    105
  • دانلود: 

    17
چکیده: 

کاربرد تنظیم کننده ها در تولید گیاهان گلدانی با هدف کاهش رشد، بهبود شاخه زایی و افزایش تعداد گل روبه افزایش است. به منظور مطالعه­ی اثر سطوح و نحوه­ی کاربرد تنظیم کننده ترینگزاپک اتیل بر کنترل ارتفاع و ویژگی های مورفوفیزیولوژیک و گل دهی آهار پابلند، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار اجرا شد. نشاهای آهار در گلدان های پلی اتیلنی کشت و با مشاهده اولین جوانه گل، هر 21 روز با سطوح صفر، 4-10×5/2، 4-10×5/0، 3-10×1 و 3-10×2 گرم ترینگزاپک­اتیل تیمار شدند. ترینگزاپک اتیل به دو شکل محلول پاشی و کاربرد خاکی مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد تیمار­های 3-10×1 و 3-10×2 گرم ترینگزاپک­اتیل ارتفاع را به طور معنی داری کاهش دادند. محلول پاشی ترینگزاپک­اتیل باعث کاهش 42/16 درصدی ارتفاع نسبت به شاهد شد. تعداد انشعاب و گل با افزایش غلظت ترینگزاپک­اتیل، افزایش یافت و بیشترین آن ها در تیمار 3-10×2 گرم ترینگزاپک­اتیل مشاهده شد. تعداد برگ و طول انشعاب تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. غلظت های 3-10×1 و 3-10×2 گرم ترینگزاپک­اتیل میزان کلروفیل و قند اندام هوایی را به طور معنی دار افزایش دادند. در این پژوهش، کاربرد خاکی ترینگزاپک اتیل اثر معنی داری بر صفات مورد بررسی نشان نداد. با توجه به نتایج به دست آمده، محلول پاشی ترینگزاپک اتیل ممکن است به عنوان یک روش مناسب برای تولید گیاه پاکوتاه و گلدانی آهار رقم State Fair mix استفاده شود. براساس نتایج به دست آمده کاربرد ترینگزاپک اتیل به صورت محلول پاشی می تواند باعث کنترل و کاهش ارتفاع آهار رقم State Fair mix شود.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 105

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 17 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1397
  • دوره: 

    49
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    529-538
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    592
  • دانلود: 

    167
چکیده: 

تنظیم کننده های رشد گیاهی در شرایط تنش زا می توانند سبب بهبود رشد گیاه شوند. در این آزمایش میزان رشد، قند محلول، پرولین، تجمع یون های سدیم و پتاسیم تحت تأثیر کاربرد ترینگزاپک اتیل در تیمارهای مختلف شوری بررسی شد. تیمارها شامل چهار سطح شوری شاهد، 5، 10 و 15 دسی زیمنس بر متر با استفاده از کلرید سدیم و تیمارهای ترینگزاپک اتیل در چهار سطح 0، 60، 120 و 240 میلی گرم در 100 مترمربع بود که سه مرتبه و هر 14 روز یک بار اعمال شد. شوری باعث افزایش معنی داری در میزان قندهای محلول، پرولین، غلظت یون سدیم و نسبت سدیم به پتاسیم ریشه و اندام های هوایی، غلظت یون پتاسیم اندام های هوایی شد ولی موجب کاهش میزان غلظت یون پتاسیم ریشه، عمق توسعه ی ریشه و محتوای نسبی آب شد. همچنین، محلول پاشی ترینگزاپک اتیل موجب افزایش محتوای نسبی آب برگ، توسعه ی ریشه، قند محلول، پرولین، غلظت یون سدیم و پتاسیم و نسبت سدیم به پتاسیم در ریشه و اندام های هوایی شد. بنابر نتایج مشخص شد، در شرایط شوری تجمع میزان بالاتر یون پتاسیم در اندام های هوایی و کاهش انتقال یون سدیم از ریشه به اندام های هوایی می تواند یک سازوکار مهم چمن آگروستیس برای تنظیم یونی و افزایش مقاومت به شرایط شوری باشد.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 592

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 167 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
نشریه: 

علوم باغبانی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1396
  • دوره: 

    31
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    14-24
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    953
  • دانلود: 

    332
چکیده: 

خشکسالی یکی از مهم ترین تنش های غیر زنده برای رشد چمن در سراسر دنیا می باشد. کاهش کیفیت چمن ناشی از تنش خشکی یکی از نگرانی های عمده در مدیریت چمن ها می باشد. یکی از روش هایی که باعث افزایش مقاومت به تنش های زیستی و غیر زیستی در گیاهان می گردد، استفاده از تنظیم کننده های رشد است. هدف از این مطالعه بررسی اثر تنظیم کننده ترینگزاپک اتیل بر افزایش مقاومت به تنش خشکی در چمن علف گندمی بیابانی می باشد. آزمایش به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی در سه تکرار به اجرا درآمد. تیمار ها شامل سه سطح تنظیم کننده رشد ترینگزاپک اتیل (صفر، 0.25 و 0.5 کیلوگرم در هکتار) و دو سطح تنش خشکی (آبیاری و قطع آبیاری) بود. نتایج نشان داد ترینگزاپک اتیل و خشکی به شکلی معنی دار موجب کاهش ارتفاع، وزن تر و خشک اندام هوایی گردیده است، ارتفاع در غلظت های 0.25 و 0.5 کیلوگرم درهکتار به ترتیب 19.20 و 26.90 درصد کاهش نشان داد. ترینگزاپک اتیل بر خلاف خشکی موجب بهبود کیفیت و عرض برگ شد. خشکی موجب کاهش معنی دار محتوی نسبی آب و کلروفیل، افزایش پرولین و نشت الکترولیت گردید. ترینگزاپک اتیل با افزایش محتوی نسبی آب، پرولین، کلروفیل و کاهش نشت الکترولیت در شرایط تنش خشکی موجب افزایش مقاومت به خشکی در علف گندمی گردید. در شرایط خشکی عمق نفوذ ریشه و عمق موثر ریشه افزایش پیدا کرد، در حالی که ترینگزاپک اتیل تاثیر معنی داری بر خصوصیات ریشه نداشت. نتایج مشخص کرد ترینگزاپک اتیل میتواند موجب افزایش مقاومت به خشکی در علف گندمی گردد.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 953

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 332 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2016
  • دوره: 

    5
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    7-13
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    260
  • دانلود: 

    0
چکیده: 

Bermudagrass [Cynodon dactylon (L.) Pers.] is a perennial grass and has been long used as a medicinal herb in Iranian traditional medicine to treat varied ailments. Different parts of bermudagrass such as leaves, stolons, rhizomes and culms are rich sources of metabolites such as proteins, carbohydrates, mineral constituents, β- sitosterol, flavonoids, alkaloids, glycosides and triterpenoides. Growth regulators change plant physiological processes such as phytochemical accumulation. Paclobutrazol (PBZ) and Trinexapac-ethyl (TE) are two popular growth retardant that inhibit gibberellic acid (GA) biosynthesis. This greenhouse experiment was conducted to determine effects of TE and PBZ application on bermudagrass growth and phytochemical content. Paclobutrazol was applied twice at four weeks intervals at 0, 1, 2, 3 and 4 g a.i. (active ingredient) /100 m2 and TE treatments (0, 0.25, 0.5, 0.75 and 1 g a.i. /100 m2) were applied biweekly over 8 weeks period. Shoot and root growth, were decreased with increasing PBZ and TE application rates except for TE0.5 treatments that showed higher root growth than control plants. Chlorophyll, Total non-structural carbohydrates, soluble flavonoids and protein content were increased with increasing PBZ and TE application rates unless TE1 treatment that exhibited lower total non-structural carbohydrates (TNC) content than untreated plants. The results suggest that TE and PBZ treatments were beneficial for bermudagrass phytochemical content enhancement. However, puclobutrazol application, because of higher phytotoxity than trinexapac ethyl (lower plant quality and sever shoot depression), seems to be less effective in raising medicinal properties.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 260

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1394
  • دوره: 

    46
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    455-465
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    976
  • دانلود: 

    175
چکیده: 

استفاده از کند کننده های رشد گیاهی از جمله ترینگزاپک اتیل در مدیریت چمن بسیار مرسوم و معمول شده است. از جمله اهداف استفاده از این ترکیبات کاهش رشد عمودی چمن، افزایش تراکم و مقاومت به تنش های زیستی و غیر زیستی است. هدف از انجام این آزمایش بررسی اثر سطوح متفاوت ترینگزاپک اتیل (0، 0.25 و 0.5 کیلوگرم در هکتار) و تنش پاخوری (پاخوری و عدم پاخوری) بر خصوصیات فیزیولوژیک و مورفولوژیک فستوکای پابلند رقم ربل است که در آزمایشی در غالب طرح فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی در 3 تکرار به اجرا در آمد. نتایج نشان داد ترینگزاپک اتیل و پاخوری سبب کاهش معنادار ارتفاع، وزن تر و خشک چمن فستوکا شد. ارتفاع در غلظت های 0.25 و 0.5 کیلوگرم در هکتار به ترتیب 18.84 و 22.06 درصد کاهش نشان داد. کاربرد ترینگزاپک اتیل، موجب افزایش تراکم، پنجه زنی و کلروفیل شد، درحالی که تیمار پاخوری محتوای کلروفیل، تراکم و پنجه زنی را به صورت معناداری کاهش داد. کاربرد ترینگزاپک اتیل در غلظت 0.5 کیلوگرم در هکتار 36 درصد افزایش پنجه زنی و تنش پاخوری 17.2 درصد کاهش پنجه زنی را نشان داد. همچنین نتایج نشان داد تیمار پاخوری و ترینگزاپک اتیل کربوهیدرات های محلول اندام هوایی را به طور معناداری افزایش می دهد، در صورتی که این ماده برخلاف پاخوری اثری معنادار بر کربوهیدرات های محلول ریشه نداشت. ترینگزاپک اتیل با افزایش محتوای آب نسبی و کاهش نشت الکترولیت در شرایط تنش پاخوری موجب افزایش مقاومت به پاخوری در فستوکا شد.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 976

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 175 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    47
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    511-519
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    568
  • دانلود: 

    125
چکیده: 

در سال های اخیر استفاده از تنظیم کننده های رشد به ویژه کندکننده های رشد افزایش چشمگیری یافته است. تریازول ها (پاکلوبوترازول و ترینگزاپک اتیل) به عنوان مؤثرترین و کم خطرترین کندکننده های رشد سبب ایجاد گیاهان پوششی کوتاه تر و متراکم تر می شود که برگ های سبز تیره تر و ضخیم تر دارد. برای ارزیابی تأثیر پاکلوبوترازول و ترینگزاپک اتیل بر ویژگی های ریخت شناختی (مرفولوژیکی) و فیزیولوژیکی دو گیاه پرچینی (رزماری و نوش رقم مورگان) آزمایشی در قالب طرح بلوک کامل تصادفی شامل شانزده تیمار و سه تکرار اجرا شد. بدین منظور بی درنگ پس از هرس هر دو گیاه، محلول پاشی برگی پاکلوبوترازول با غلظت های 1000 و 4000 میلی گرم در لیتر، ترینگزاپک اتیل با غلظت 1000 میلی گرم در لیتر و آب مقطر به عنوان شاهد انجام شد. صفات مورد اندازه گیری در این پژوهش شامل ارتفاع، طول و عرض گیاه، وزن تر و خشک بخش-های هرس شده، طول میانگره، میزان پرولین، سبزینه ی (کلروفیل)a، سبزینه یb و سبزینه ی کل بود. نتایج نشان دادند کندکننده-های رشد سبب کاهش رشد طولی و عرضی، طول میانگره ها، وزن تر و خشک بخش های هرس شده ی گیاه و افزایش میزان پرولین, سبزینه ی a، b و کل نسبت به تیمار شاهد شد.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 568

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 125 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1387
  • دوره: 

    39
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    209-218
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    898
  • دانلود: 

    0
چکیده: 

به منظور بررسی اثرات کاربرد تنظیم کننده های رشد پاکلوبوترازول و ترینگزاپک اتیل بر برخی صفات کمی و کیفی مانند مقدار کلروفیل برگ ها، ارتفاع کانوپی، مواد خشک حاصل از سر برداری، محتوای نسبی آب برگ و تعیین طول کل، سطح، میانگین قطر ریشه ها و کیفیت ظاهری چمن تحت سه تیمار آبیاری متفاوت در چمن (Poa pratensis cv Barimpala) این پژوهش به مرحله اجرا درآمد. با این هدف بذرهای چمن پوآ رقم باریمپالا در ستون های پی وی سی با ارتفاع 60 سانتی متر و قطر 15 سانتی متر که با خاک شن - لومی پر شده بودند، کاشته شده و تا زمان کاربرد تنظیم کننده های رشد، تحت سه تیمار آبیاری (با فواصل 2، 5 و 10 روز) آب کافی دریافت نمودند. برای اجرای این تحقیق از آزمون اسپلیت پلات در قالب بلوک های کامل تصادفی استفاده شد. نتایج نشان داد که ترینگزاپک اتیل ضمن افزایش کیفیت چمن تحت شرایط خشکی و کاهش ارتفاع کانوپی برای حدود سه هفته هیچ گونه تاثیر منفی روی طول ریشه از خود نشان نداد. کل مواد خشک حاصل از سر برداری توسط ترینگزاپک اتیل در غلظت های 200 و 100 گرم در هکتار به ترتیب حدود %41 و %47 و توسط پاکلوبوترازول در غلظت های 600 و 400 گرم در هکتار به ترتیب %58 و %53 کاهش یافت. در این آزمایش پاکلوبوترازول ضمن تاثیر ناچیز روی کیفیت ظاهری، تاثیری منفی از خود روی ریشه چمن نشان داد ضمن آنکه تاثیر ترینگزاپک اتیل در این مورد معنی دار نبود.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 898

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
litScript
email sharing button
telegram sharing button
whatsapp sharing button
linkedin sharing button
twitter sharing button
email sharing button
email sharing button
sharethis sharing button